از دوران راهنمایی عاشق گیتار بیس بودم و تو آهنگها بیسشون مهمترین قسمت برام بود . همیشه وقتی آهنگهای قدیمی گوگوش و داریوش و ابی رو می شنیدم برام سوال بود که خدایا اون زمان یعنی همچین بیسیست های با تکنیکی تو ایران بودن ؟ و اگه بودن الان کجان ؟

از بچگی موسیقی را پیش داییم یادگرفته بودم و بیشتر نوازندگی ساز های کوبه ای رو بلد بودم .  تو سه سالگی افتخار همنوازی ضرب با آقای عزیزی استاد نی رو داشتم .

بعد قبولی دانشگاه رفتم دنبال بیس . باز داییم تهران با یه استادی صحبت کرده بود و قرار بود بریم پیش ایشون تا بهم گیتار بیس یاد بدن . داییم گفت این استادت در اصل استاد گیتار کلاسیکه و بریم ببینیم باس هم بلده یا شخص دیگه ای رو معرفی میکنه !

در اولین برخورد شیفته رفتارو منشو مرام این شخص شدم . مرد مسنی در حدود ۶۰ تا ۶۵ ساله . قد کوتاه با عینک شیشه گرد . کل فضای خانه نت بود و موسیقی .از تابلو های رو دیوار گرفته تا پارچ آب آشپزخانه .

خنده رو  - خوش صحبت - مهربان و صمیمی .  اولین سوالی که پرسید گفت : «خوب آقا میلاد  - چرا حالا گیتار بیس  ؟»

موندم  . بعد گفتم :  «دوست دارم - صدا شو - وظیفه شو تو گروه .  و همین »

گفت : « یعنی تو پا میشی از خلخال میای تهران واسه گیتار بیس ؟ »

گفتم : «بله استاد .»

آه کشیدو لبخند زد . گفت: « منم عاشق بیس بودم . سالهای قبل انقلاب . یه بیس فندر داشتم با یه آمپلی فایر امریکایی . یه وانت میخواست جابجاش کنه . اون موقع ویدئو و تلویزیون نبود که ! سی دی نبود تو ببینی بیس چیه . ولی من رفتم و بیس یاد گرفتم . یادم نمی ره اولین بار رو سن با آرمیک رفتیم از حول سیمها رو نمی تونستم پیدا کنم . »

پرسیدم « ا .. شما با آرمیک ؟ »

گفت :« آره پسرم . من و آرمیک . بعد هام دو تایی رفتیم و باند گوگوشو راه انداختیم . بهد هم با فرهاد کار میکردیم و بعدش هم که انقلاب شد و همه رفتن و من موندم. . . »

آورد یه سی دی از کارای قدیمی گوگوشو گذاشت و تازه دیدم استاد همونیه که همیشه از کارهاش تعجب کرده بودم .

استاد داریوش غفاری

هر ماه یکی دو بار پیشش میرفتم و از اینکه من با این عشق هر ماه پا میشدم و گیتار و آمپلی فایرمو میبردم تهران تا یاد بگیرم ازم هیچ شهریه ای نمی گرفت .

 تا اینکه یه ماه پیش بهم خبر دادن سرما خورده و تو بیمارستان بستریه . هر روز زنگ می زدمو حالشو می پرسیدم  تا اینکه یه روز گوشیو پسرش ورداشت و بهم گفت حالش خرابه و نمی تونه حرف بزنه . فردا جواب آزمایششو میدن .

فردا که زنگ زدم فهمیدم استادم سرطان ریه داره . تا همین امروز گیجم . هر چند روز یه بار زنگ می زنم اما حالش زیاد خوب نیست . تنها کاری که می تونیم بکنیم دعاست .

از اونایی که این مطلب رو خوندن میخوام برای سلامتی یکی از سرمایه های موسیقی ایران دعا کنند .